Τη σκυτάλη της προεδρίας του Eurogroup παρέδωσε χθες Δευτέρα ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στον ολλανδό υπουργό Οικονομικών Γιέρεν Ντάισελμπλουμ.

Τον 58χρονο απερχόμενο Λουξεμβούργιο πρόεδρο, ο οποίος ηγείτο του Eurogroup επί οκτώ χρόνια, διαδέχεται ο 46χρονος ολλανδός σοσιαλδημοκράτης, που μιλάει άπταιστα αγγλικά. Η θητεία του θα είναι διετής με δυνατότητα ανανέωσης.

Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Wageningen--το καλύτερο στον τομέα των γεωργικών σπουδών σε μία χώρα όπου η γεωργία εξακολουθεί να θεωρείται μέρος της εθνικής κληρονομιάς.

Εργάστηκε για το ολλανδικό υπουργείο Γεωργίας αφού ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο πανεπιστήμιο του Cork στην Ιρλανδία. Βουλευτής από το 2000, ποτέ δεν εγκατέλειψε ουσιαστικά την αγάπη του για τη γεωργία και μέχρι σήμερα εκτρέφει χοίρους στον κήπο του σπιτιού του στο Βαγκενίνγκεν.

Οι υπουργοί Οικονομικών των 17, που συνεδρίασαν χθες στη βελγική πρωτεύουσα, τον επέλεξαν ομοφώνως παρά μία ψήφο, εκείνη της Ισπανίας.

Η αποχώρηση του Γιούνκερ σηματοδοτεί το τέλος μίας εποχής κατά την οποία η πολιτική, περιλαμβανομένων ορισμένων από τις πιο σημαντικές αποφάσεις για την κρίση χρέους, χαρασσόταν ύστερα από συζητήσεις μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες με δείπνο και κρασί σε ένα δωμάτιο γεμάτο καπνό.

Ο Γιούνκερ, ο οποίος ανήκει σε μία γενιά πολιτικών της «παλαιάς σχολής», ενόχλησε συχνά τους υπουργούς με το ωμό χιούμορ του, μιλώντας ανοιχτά για το ότι χρειαζόταν να πει ψέματα στα μέσα ενημέρωσης για διάφορα θέματα ή ακόμα και με τις συζητήσεις που έκανε ανοιχτά για τις ...πέτρες στα νεφρά του.

Με την κρίση χρέους να δείχνει σημάδια υποχώρησης, ο αγγλόφιλος ολλανδός διάδοχός του άφησε να εννοηθεί ότι οι συναντήσεις του Eurogroup θα τελειώνουν νωρίτερα.

«Ελπίζω ότι η οικονομική κατάσταση στην Ευρωζώνη θα μας επιτρέπει να συνεδριάζουμε φυσιολογικές ώρες, όχι πολύ, πολύ νωρίς το πρωί», είπε ο νέος πρόεδρος που τον Δεκέμβριο υποσχέθηκε στους ολλανδούς βουλευτές ότι θα βοηθήσει τις ελληνικές αρχές να αντιμετωπίσουν τους φοροφυγάδες παρέχοντας λεπτομέρειες για τα εκατοντάδες ελληνικά κότερα που είναι δεμένα στα ολλανδικά λιμάνια.

Ωστόσο, όπως εκτιμά το Reuters, η σχετική απειρία του Ντάισελμπλουμ--ήταν υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας σχεδόν για μόλις έξι εβδομάδες όταν ακούστηκε για πρώτη φορά το όνομά του για τη θέση του προέδρου του Eurogroup--υποδηλώνει ότι παραμένει εξαρτημένος από τις αποφάσεις του Βερολίνου.

Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης της Ευρωζώνης (ESM), δίνει τον τόνο στη διαδικασία λήψης των ευρωπαϊκών αποφάσεων σε μία εποχή κατά την οποία οι γερμανοί ψηφοφόροι ανησυχούν όλο και περισσότερο για τα πακέτα διάσωσης νοτιοευρωπαϊκών χωρών.

on air

merkel-

«Δεν θα προσποιηθώ. Μετά από όλα τα συναισθήματα που μου προκάλεσε αυτή η εκλογική αναμέτρηση, η ήττα πονάει ακόμα περισσότερο» είπε η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, μετά τη βραδιά θρίλερ που έδωσε τη νίκη -κατά μία μόνο έδρα- σε SPD (Σοσιαλοδημοκράτες) και Πράσινους στις εκλογές της Κάτω Σαξωνίας.

«Είμαστε όλοι λυπημένοι σήμερα. Λυπημένοι επειδή δεν τα καταφέραμε» είπε η Μέρκελ σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο.

Το αποτέλεσμα, όπως αναφέρει το news.in.gr, ενισχύει την κυριαρχία της αντιπολίτευσης στην ομοσπονδιακή Άνω Βουλή, ενώ προκαλεί ανησυχίες στη Μέρκελ, η οποία βλέπει ότι η δημοτικότητά της έχει όρια.

Οι Χριστιανοδημοκράτες ήρθαν πρώτοι, όπως αναμενόταν, ωστόσο, το 36% που πήραν δεν φτάνει για να κρατήσουν το κρατίδιο.

To SPD έλαβε ποσοστό 32,6% και οι Πράσινοι 13,7%. Οι Φιλελεύθεροι «γλίτωσαν» με 9,9%. Εκτός έμειναν η Linke (Αριστερά) και οι Πειρατές.

monti paraitisi

«Μαύρο» στον Μάριο Μόντι, ρίχνουν με σημερινό τους άρθρο οι Financial Times, υποστηρίζοντας ότι ο τεχνοκράτης πρωθυπουργός, που «υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις και κατέληξε στο να αυξήσει τους φόρους», δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ηγηθεί της Ιταλίας.

Επιχειρηματολογώντας υπέρ της παραμονής της Ιταλίας στο ευρώ, με την προϋπόθεση της «συμμετρικής προσαρμογής», οι FT υποστηρίζουν ότι ο Μάριο Μόντι δεν όρθωσε το ανάστημά του στην Άνγκελα Μέρκελ, αφού δεν είπε στην καγκελάριο ότι η παραμονή της χώρας του στην ευρωζώνη θα πρέπει να εξαρτηθεί από μια κατάλληλη τραπεζική ένωση… ένα ευρωομόλογο και πιο επεκτατικές οικονομικές πολιτικές από το Βερολίνο.

«Ως πρωθυπουργός, ο κ. Μόντι υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις και κατέληξε στο να αυξήσει τους φόρους. Η κυβέρνησή του προσπάθησε να εισάγει μέτριες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ωστόσο αποδυναμώθηκαν σε μια μακροοικονομική ασημαντότητα. Έχοντας ξεκινήσει ως ηγέτης μιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης, έχει αναδειχθεί σε σκληρό, πολιτικό φορέα. Η ρητορική του κινήθηκε γύρω από το ότι έσωσε την Ιταλία από το χείλος του γκρεμού, ή μάλλον από το Σίλβιο Μπερλουσκόνι, τον προκάτοχό του. Η πτώση των αποδόσεων των ομολόγων έχει παίξει ρόλο σε αυτή την ρητορική, αλλά οι περισσότεροι Ιταλοί ξέρουν ότι το οφείλουν αυτό σε έναν άλλο Μάριο, τον Μ. Ντράγκι, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας» γράφουν σε επικριτικό στυλ οι FT, κάνοντας παράλληλα και μια εκτίμηση για το μετεκλογικό σκηνικό:

«Κρίνοντας από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το πιο πιθανό αποτέλεσμα των εκλογών είναι ένα αδιέξοδο, ίσως με τη μορφή ενός κεντροαριστερού συνασπισμού Μπερσάνι-Μόντι, ενδεχομένως με μια κεντροδεξιά πλειοψηφία στην ιταλική Γερουσία, όπου ισχύουν διαφορετικοί κανόνες ψηφοφορίας. Αυτό θα καθιστούσε επικεφαλής σχεδόν …άπαντες. Κανείς δεν θα έχει την εξουσία να εφαρμόσει μια πολιτική. Όλοι θα έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν βέτο».

«Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, η Ιταλία θα συνέχιζε να τα κουτσοκαταφέρνει, προσποιούμενη ότι επέλεξε να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, αλλά χωρίς να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια βιώσιμη παραμονή. Εν τω μεταξύ, θα περίμενα να προκύψει μια πολιτική συναίνεση εναντίον του ευρώ που θα μπορούσε πιθανότατα να κερδίσει μια ολοκληρωτική πλειοψηφία στις επόμενες εκλογές ή να οδηγήσει σε πολιτική κρίση με το ίδιο αποτέλεσμα εν τέλει» λέει ο αρθογράφος Wolfgang Münchau, καταλήγοντας:

«Όσο για τον κ. Μόντι, η καλύτερή μου μαντεψιά είναι ότι η ιστορία θα του επιφυλάξει ρόλο παρόμοιο με εκείνον του Χάινριχ Μπρούνινγκ, καγκελάριου της Γερμανίας την περίοδο 1930-1932. Υπήρξε και εκείνος μέρος της συναίνεσης του συστήματος, περί της μη ύπαρξης εναλλακτικής λύσης στη λιτότητα. Η Ιταλία εξακολουθεί να έχει μερικές επιλογές ανοιχτές. Αλλά πρέπει να τις κάνει».

e-go

mall astynomikoi

Με το τρομοκρατικό χτύπημα στο εμπορικό κέντρο Mall, ασχολούνται πολλά αμερικανικά μέσα και ιδιαίτερα οι LA Times, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι το τελευταίο χτύπημα συνιστά επίθεση στην ίδια την κοινωνία και έρχεται μετά από μια σειρά επιθέσεων, σε πολιτικά κόμματα, δημοσιογράφους, ακόμη και στο γραφείο του ίδιου του πρωθυπουργού.

Οι ειδικοί λένε ότι το χτύπημα ότι φέρει τη σφραγίδα μιας νέας γενιάς αναρχικών, μηδενιστών και ταραξιών προερχόμενων από την μεσαία τάξη, γράφουν οι Los Angeles Times.

«Είναι μια σαφής επίθεση στην κοινωνία, εναντίον του μέσου πολίτη ο οποίος θεωρούν ότι έχει παραιτηθεί αντί να επαναστατήσει κατά της λιτότητας και αυτών που την επιβάλλουν», λέει μιλώντας στην εφημερίδα η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά, Μαίρη Μπόση.

«Η εγχώρια τρομοκρατία εξασθένισε στην Ελλάδα μετά τη σύλληψη- πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004- των μελών της 17 Νοέμβρη, την πλέον θανατηφόρα τρομοκρατική οργάνωση της χώρας, που διέφευγε επί μακρόν», επισημαίνουν οι LA Times, προσθέτοντας ότι πολλές ομάδες- μιμητές και παρακλάδια, έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς στο προσκήνιο, πραγματοποιώντας μικρότερης έκτασης επιθέσεις, καταγγέλλοντας την παγκοσμιοποίηση, τη φτώχεια και τον καπιταλισμό.

«Η έναρξη της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα στα τέλη του 2009, μαζί με την διογκούμενη αγανάκτηση κατά των πολιτικών ελίτ της χώρας, τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις και τις σκληρές δημοσιονομικές πολιτικές, έχει προσφέρει νέο έδαφος στους εξτρεμιστές. Τότε όμως οι σπίθες δεν ξεκίνησαν πυρκαγιά», αναφέρει η εφημερίδα.

«Τρία χρόνια κρίσης και αυτές οι ομάδες δεν έχουν βρει απήχηση, συμπάθεια ή ανοχή στην ελληνική κοινή γνώμη», δηλώνει στην εφημερίδα, ο Γιάννης Πανούσης, καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

«Όποια και αν είναι η πολιτική υποστήριξη που απολάμβαναν από ριζοσπαστικά αριστερά κόμματα, έχει επίσης εξαφανιστεί. Ακόμη και τα εγκαταλελειμμένα κτήρια που κάποτε καταλάμβαναν ελεύθερα, έχουν ανακαταληφθεί μετά από αστυνομικές εφόδους».

«Αυτό δεν ήταν απλά μια επίθεση εναντίον ενός κτηρίου. Ήταν ένα πλήγμα για τη δημοκρατία, την ομαλότητα και τις προσπάθειες για την αποκατάσταση της οικονομικής ανάπτυξης», αναφέρει ανακοίνωση της κυβέρνησης την οποία αναπαράγουν οι LA Times.

Το γεγονός ότι το χτύπημα στο Mall έρχεται μετά από σειρά επιθέσεων στα γραφεία πολιτικών κομμάτων, στο πρωθυπουργικό γραφείο αλλά και σε οικίες δημοσιογράφων επισημαίνουν και άλλα μέσα, όπως το Bloomberg, αλλά και η γαλλική ιστοσελίδα 7sur7.

Οι New York Times από την πλευρά τους, σχολιάζουν ότι οι αλλεπάλληλες επιθέσεις έρχονται να ταράξουν το πολιτικό σκηνικό της χώρας, έπειτα από μία μεγάλη περίοδο που τέτοιου είδους ενέργειες έδειχναν να έχουν καταλαγιάσει, εκφράζοντας έμμεσα φόβους για επιστροφή του εξτρεμισμού.

Στο ρεπορτάζ των New York Times γίνεται λόγος για την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης Σαμαρά να πατάξει την ανομία, αλλά και για την «αντίθετη άποψη» που υποστηρίζει ότι όλα αυτά γίνονται για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη από «το οικονομικό σκάνδαλο που ταλανίζει τη χώρα».

Από την πλευρά της, η Huffington Post τονίζει ότι χτύπημα τέτοιου είδους σε εμπορικό κέντρο είναι πρωτοφανές περιστατικό για την Ελλάδα, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι οι επιθέσεις σε ΑΤΜ τραπεζών είναι ένα συχνό φαινόμενο για τη χώρα.

 

soible profil
 
«Τα μέτρα του προγράμματος λιτότητας έχουν αποφασισθεί και πρέπει να εφαρμοστούν» στην Ελλάδα, τονίζει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο να «χαλαρώσει» η στάση του Βερολίνου μετά τα ... όσα του είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την πρόσφατη συνάντησή τους.

Ερωτώμενος, στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε ταυτόχρονα στην γερμανική εφημερίδα «Sueddeutsche Zeitung» και στην γαλλική «Le Monde», με αφορμή την 50η επέτειο της υπογραφής της Συνθήκης του Ελιζέ, για το αν τον άγγιξε η περιγραφή από τον κ. Αλέξη Τσίπρα των κοινωνικών συνεπειών του αυστηρού προγράμματος λιτότητας στην Ελλάδα, ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, απαντά χαρακτηριστικά: «Πιστέψτε με σε αυτό που θα πω. Το γεγονός ότι η διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα απαιτεί πολλά από τους ανθρώπους, μου είναι σαφές με τρόπο επώδυνο, ανεξάρτητα ποιος έρχεται να με δει. Ωστόσο ο κ. Τσίπρας γνωρίζει πως τόσο η Γαλλία όσο και η Γερμανία βοηθούν σημαντικά την Ελλάδα».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «έχει τις απόψεις του όσον αφορά την επίλυση της κρίσης και αυτό είναι απολύτως θεμιτό», σημειώνει, ξεκαθαρίζοντας, παράλληλα, ότι δεν πρόκειται να εμπλακεί στην πολιτική διαμάχη που εκτυλίσσεται στην Αθήνα. «Δεν αναμιγνύομαι στις ελληνικές συζητήσεις της εσωτερικής πολιτικής», αναφέρει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

«Όταν έχει κανείς να επιλύσει δομικά προβλήματα και η λύση αυτή πρέπει να είναι βιώσιμη, δεν μπορεί να αποφύγει ότι για ένα διάστημα θα υπάρξουν διαδικασίες προσαρμογής που θα μπορούσαν να είναι επώδυνες», επισημαίνει, γνωστοποιώντας ότι αυτή είναι και η θέση που εξέφρασε στον κ. Τσίπρα.

Σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες δημοσιονομικής προσαρμογής, τονίζει ότι «αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, όπως, επίσης, και για την Γερμανία».

monti paraitisi

«Μαύρο» στον Μάριο Μόντι, ρίχνουν με σημερινό τους άρθρο οι Financial Times, υποστηρίζοντας ότι ο τεχνοκράτης πρωθυπουργός, που «υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις και κατέληξε στο να αυξήσει τους φόρους», δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ηγηθεί της Ιταλίας.

Επιχειρηματολογώντας υπέρ της παραμονής της Ιταλίας στο ευρώ, με την προϋπόθεση της «συμμετρικής προσαρμογής», οι FT υποστηρίζουν ότι ο Μάριο Μόντι δεν όρθωσε το ανάστημά του στην Άνγκελα Μέρκελ, αφού δεν είπε στην καγκελάριο ότι η παραμονή της χώρας του στην ευρωζώνη θα πρέπει να εξαρτηθεί από μια κατάλληλη τραπεζική ένωση… ένα ευρωομόλογο και πιο επεκτατικές οικονομικές πολιτικές από το Βερολίνο.

«Ως πρωθυπουργός, ο κ. Μόντι υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις και κατέληξε στο να αυξήσει τους φόρους. Η κυβέρνησή του προσπάθησε να εισάγει μέτριες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ωστόσο αποδυναμώθηκαν σε μια μακροοικονομική ασημαντότητα. Έχοντας ξεκινήσει ως ηγέτης μιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης, έχει αναδειχθεί σε σκληρό, πολιτικό φορέα. Η ρητορική του κινήθηκε γύρω από το ότι έσωσε την Ιταλία από το χείλος του γκρεμού, ή μάλλον από το Σίλβιο Μπερλουσκόνι, τον προκάτοχό του. Η πτώση των αποδόσεων των ομολόγων έχει παίξει ρόλο σε αυτή την ρητορική, αλλά οι περισσότεροι Ιταλοί ξέρουν ότι το οφείλουν αυτό σε έναν άλλο Μάριο, τον Μ. Ντράγκι, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας» γράφουν σε επικριτικό στυλ οι FT, κάνοντας παράλληλα και μια εκτίμηση για το μετεκλογικό σκηνικό:

«Κρίνοντας από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το πιο πιθανό αποτέλεσμα των εκλογών είναι ένα αδιέξοδο, ίσως με τη μορφή ενός κεντροαριστερού συνασπισμού Μπερσάνι-Μόντι, ενδεχομένως με μια κεντροδεξιά πλειοψηφία στην ιταλική Γερουσία, όπου ισχύουν διαφορετικοί κανόνες ψηφοφορίας. Αυτό θα καθιστούσε επικεφαλής σχεδόν …άπαντες. Κανείς δεν θα έχει την εξουσία να εφαρμόσει μια πολιτική. Όλοι θα έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν βέτο».

«Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, η Ιταλία θα συνέχιζε να τα κουτσοκαταφέρνει, προσποιούμενη ότι επέλεξε να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, αλλά χωρίς να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια βιώσιμη παραμονή. Εν τω μεταξύ, θα περίμενα να προκύψει μια πολιτική συναίνεση εναντίον του ευρώ που θα μπορούσε πιθανότατα να κερδίσει μια ολοκληρωτική πλειοψηφία στις επόμενες εκλογές ή να οδηγήσει σε πολιτική κρίση με το ίδιο αποτέλεσμα εν τέλει» λέει ο αρθογράφος Wolfgang Münchau, καταλήγοντας:

«Όσο για τον κ. Μόντι, η καλύτερή μου μαντεψιά είναι ότι η ιστορία θα του επιφυλάξει ρόλο παρόμοιο με εκείνον του Χάινριχ Μπρούνινγκ, καγκελάριου της Γερμανίας την περίοδο 1930-1932. Υπήρξε και εκείνος μέρος της συναίνεσης του συστήματος, περί της μη ύπαρξης εναλλακτικής λύσης στη λιτότητα. Η Ιταλία εξακολουθεί να έχει μερικές επιλογές ανοιχτές. Αλλά πρέπει να τις κάνει».

e-go

depa desfa prosfores

Τις προθέσεις των Ρώσων να αναδείξουν την Ελλάδα σε νέο εταίρο τους στη ΝΑ Ευρώπη μαρτυρούν οι μη δεσμευτικές προσφορές τους στον διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής», το συνολικό ποσό που προσφέρουν ανέρχεται στα 2,7 δισ. ευρώ, ενδεικτικό του θερμού ενδιαφέροντός τους

Στρατηγικό της σύμμαχο επιδιώκει να κάνει εκ νέου την Ελλάδα η Μόσχα στα σχέδιά της για είσοδο στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Το γεωπολιτικό ενδιαφέρον των Ρώσων εκδηλώνεται μέσα από τη συμμετοχή εταιρειών-κολοσσών στις εν εξελίξει αλλά και στις επικείμενες αποκρατικοποιήσεις ελληνικών επιχειρήσεων. Επιστρέφουν έξι χρόνια μετά την πρώτη χείρα συμμαχίας που είχαν τείνει με τη διακρατική συμφωνία για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη» και τα μνημόνια για τον αγωγό South Stream (νότιος διάδρομος μεταφοράς αερίου, Βουλγαρία - Ελλάδα - Ιταλία). Σχέδια τα οποία τελικά δεν ευδοκίμησαν κατόπιν εσφαλμένων χειρισμών των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Το πρώτο δυναμικό «παρών» οι Ρώσοι το δίνουν μέσα από τον διαγωνισμό για τη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ Α.Ε.) και τον Διαχειριστή Ελληνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ Α.Ε.) υποβάλλοντας προσφορές δισεκατομμυρίων ευρώ. Ενδιαφέρον δείχνουν και για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τη θυγατρική του ΟΣΕ, μέσω των Ρωσικών Σιδηροδρόμων.

Στη νέα σκακιέρα που στήνουν οι Ρώσοι στη νότια περιοχή της Ευρώπης θέλουν την Ελλάδα εταίρο, κάτι που αναμένεται να επιβεβαιωθεί και στην προγραμματισμένη επίσκεψη του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη Μόσχα τον επόμενο μήνα, όπου και θα συναντηθεί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής», στον διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ και της κατά 100% θυγατρικής της ΔΕΣΦΑ οι δύο ρωσικοί όμιλοι υπέβαλαν μη δεσμευτικές προσφορές, κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης του διαγωνισμού, συνολικού ύψους 2,7 δισ. ευρώ.

Για την ακρίβεια, ο ενεργειακός γίγαντας Gazprom προσέφερε 900 εκατ. ευρώ για τη ΔΕΠΑ, ενώ η Negusneft του ομίλου Sintez δίνει 1,8 δισ. ευρώ και για τη ΔΕΠΑ και για τον ΔΕΣΦΑ. Οι προτάσεις αν μη τι άλλο δείχνουν το ισχυρό ενδιαφέρον των Ρώσων για την απόκτηση των εταιρειών.



Περισσότερα Άρθρα...